Activiteiten 2013

Carnavalszaterdag 9 februari 2013

carnavalszaterdag2013 site beeldOp zaterdag 09-02-2013 kwamen we met 17 Stichelaere bijeen in Cafe d’r Eck om gezamenlijk van daar uit te vertrekken naar Gulpen. Nadat we enkele drankjes tot ons hadden genomen en de carnavals vereniging hadden uitgezwaaid zijn we in de bus gestapt richting Gulpen. Aldaar aangekomen werden we door het winkelende publiek van boven tot onder bekeken wat dit wel moest voorstellen. Op de markt hadden we al snel een kroeg gevonden die geheel tot onze beschikking stond. Het bar personeel had al snel in de gaten wat voor vlees ze in haar kroeg had en paste zich goed aan, aan het door ons gevraagde. Tijdens ons vertier in deze kroeg hebben we nog kunnen genieten van een prachtige lange bonte stoet die aldaar voor bij trok met duizenden mensen als toeschouwers. Ook in de tweede kroeg was gelukkig nog wat plaats zodat we ook daar weer het beestje konden uithangen. De derde kroeg lag een dorp verder en de eerste slachtoffers van deze slopende dag waren reeds zichtbaar. In deze kroeg hadden we een eigen podium waar dan ook gretig gebruik van werd gemaakt. Nadat iedereen weer op krachten was gingen we verder voor een kaarsje op te steken in het klooster in Wittem. Helaas is het niet zover mogen komen want we hebben met z’n allen een frituur overvallen en dat was dan ook het breekpunt om niet meer te voet verder te gaan. Er werd besloten taxi’s te nemen richting Landgraaf alwaar de groep enigszins uit elkaar is gevallen. Het was een verrassende best wel gekke dag met vele verschillende elementen. Hopende op meer deelnemers de komende jaren dan kunnen we vol enthousiasme deze activiteit blijven organiseren.

Western Games, 2 juni 2013

westerngames2013Wild West. Je moet erbij zijn geweest om zeker ervan te zijn dat het gewoon onze leden waren die zondagmiddag 2 juni toneellocatie het Bakkes omtoverden tot een decor wat in een John Wayne western niet zou misstaan. In de weken voorafgaand waren de reeds samengestelde teams al dan niet driftig in de weer met het bouwen van een tipi, wigwam en alles wat er enigszins op lijkt. Eens te meer bleek dat ‘creativiteit’ op verschillende manieren valt uit te leggen. Creaties variërend van heuse krijgershutten tot uitklapwigwams, bewoond door de 4 stamhoofden met gevolg, vatten post op het stuk prairie, niet zo gek ver van de rivier. Het zag er geweldig uit al die schitterend uitgedoste indianen…..en een verdwaalde Mexicaan. Het gejoel uit de kelen werd steeds luider en de strijdbijl werd opgegraven. Het sein tot de aanval werd gegeven en de stammen begaven zich op het slagveld waar typische westernspelletjes ten uitvoer moesten worden gebracht. Er werden hoefijzers om paaltjes gegooid, niet zo gek veel maar toch nog beduidend meer dan 0 mensen die het lukte een cowboyhoed in één zwaai op een kapstok te gooien. Er stond weliswaar een licht briesje en de kleur van de hoed zat ook niet mee. Het hakken van een wortel ging met enig gemanipuleer wel redelijk af waarbij de sherrif’s van het bestuur af en toe corrigerend moesten optreden. Bij het lasso werpen had met name long Toni Apachmarek succes, wat hij vooral aan zijn fenomenale lengte te danken had. Het nylon touw was zijn tijd ver vooruit maar niet super om lasso mee te werpen, vandaar dat er een verstevigde en voorgevormde ijzeren draad omheen was gedraaid, om de trefkans op één van de vijf aangeklede poppen te vergroten. Long Toni zwaaide niet met de lasso, nee, hij maakte er een soort hoepel-aan-een-touwtje-werpen van. Het was in ieder geval genoeg om bij dat spel de punten in de wacht te slepen. Tussen de bedrijven door werden per stam nog lekkere witten bonen in tomatensaus verorberd, nagespoeld met een western gold whiskey, die bij Crazy Ron spontaan overvloedige speekselvorming deed losbarsten, gevolgd door een bliksembezoek aan het kleinste kamertje van de saloon. Ron is niet zo’n liefhebber van witte bonen in tomatensaus en wilde dat richting medestrijders compenseren met het drinken van 3 glaasjes Feuerwasser, vandaar….. Nadat de teams elkaar nog op een aftandse boerenkar vooruit moesten trekken over de prairie achter het wigwamkamp en een opdracht in afzonderlijk typisch tipi-overleg over wetentjes met betrekking tot het Wilde Westen, kwam uiteindelijk de LAKOTA stam van opperhoofd Kicking As als overwinnaar uit de bus. Doorslaggevend bleek uiteindelijk de dubbele telling voor het maken van de wigwam, die niet werd beoordeeld op een hoogte van 2,10mtr en waterdichtheid maar op originaliteit, afwerking en tipische detailleringen. Het deed er eigenlijk ook niet toe want eigenlijk was iedereen winnaar gezien de moeite die zich werd getroost om deelgenoot te zijn van het Westerndecor aan de Worm. Dank aan allen!

Solex Tour Susteren, 28 september 2013

solex 2013 siteWe schrijven de 28ste september 2013, de dag dat de stichelaere gingen solexen, huifkarren, Grieken en gewoon borrelen. We werden om kwart over 1 verwacht bij ons stamlokaal d’r Eck, van waaruit per bus werd vertrokken naar Susteren, waar we werden verwelkomd bij de gezelligste huiskamerkroeg van Nederland, het Gemood. De waard van deze huiskamer bleek in een niet ver verleden nog als Buutereedner te hebben opgetreden in Rimburg tijdens carnaval. De act over het Eftelingbezoek klonk menigeen echter niet al te bekend in oren, dat kan natuurlijk met de algemene fysieke gesteldheid van de Rimburgers te maken hebben tijdens de gemiddelde carnavalszitting… De groepen werden opgesplitst in mannen(huifkartocht) en vrouwen(solexen) welke na anderhalf uur van positie zouden wisselen. Hoe gezellig de vrouwen het op dat moment hadden, kon slechts gegist worden bij de mannen. Het enige wat op de huifkar verder gistte, was de goed gevulde rugzak van ons zéér gewaardeerde lid Roy Ploem. Het werd een belabberde rit in een huifkar, voortgetrokken door een marine blauw gespoten opgevoerd golfkarretje. Muziek die bijna niet te horen was, 4 hanglampjes met spaarverlichting erin die bij iedere bocht heen en weer schommelden, ja, dan heb je het verhaal huifkar wel bijna verteld. Dat de meegenomen wafels en cupcakes gretig aftrek vonden ten einde de toeslaande verveling het hoofd te bieden, hoeft niet expliciet vermeld te worden in deze. Een bijna-hoogtepunt was nog wel een ietwat ruw genomen bocht, waarbij Rob moeite had zijn evenwicht te houden om niet op wel heel aanstootgevende wijze bij Richard Kremer tussen de benen te belanden. Bij terugkomst bijhet Gemood druppelden ook de solexfietsjes met de dames langzaamaan binnen en hun gezichten verrieden dat er in elk geval meer lol werd beleefd dan bij de mannen op de huifkar, waarna de heren na een korte uitleg van de verhuurder op de solexjes mochten stappen om de omgeving te gaan verkennen. Er volgde een rit dwars door de omgeving van Susteren, waarbij keurig achtereen werd gereden, volledig volgens voorschrift van de verhuurder. Dat lukte exact een dik kwartier maar daarna gingen letterlijk alle remmen los. De ene solex haalde andere in met soms wel snelheden tegen de 20km/ph. Ook werden er enkele acrobatische hoogstandjes geleverd op de kleine fietsjes, wat leidde tot groot ongenoegen van de organisatie: “ja euh, waal normaal rieje óp die fitskes, en angesjkinnse ‘m achter in bus legge en leups se mar noa hoes”…….. Het vervolg van de rit werd aldus van onbesproken gedrag en na anderhalf uur rondtuffen mocht weer aangemeerd worden bij het Gemood waar de Erdingers gretig aftrek vonden bij de doodvermoeide heren. De dames, inmiddels gammel gereden op de huifkar, leek het prima om zich niet te ver van de lokale Griek te laten positioneren en hier alvast enkele appetizers naar binnen te slingeren. Tegen half 8 kwam de hele meute bijeen in Parthenon te Susteren. Een goed grieks restaurant volgens de uitbater van het Gemood, waarbij hij reeds aangaf dat dit ook betrekking had op het personeel. Uiteraard kwam weer de alom bekende vraagstelling “hoe oud schat je mij?” om de hoek kijken, wat tot de nodige hilariteit leidde bij betrokkenen. De maaltijd werd genoten aan de langste tafel van het Parthenon, half-buiten, half-binnen, waardoor het eten toch wel snel afkoelde maar voor de gemiddelde stichelaeer is dat normaliter geen enkel beletsel zich te goed te doen aan de volle schalen vlees, frieten, rijst en niet te vergeten tzatziki, vooral tzatziki!!! Na het diner werd schuin tegenover bij Aloïs nog een afzakkertje gedronken waarna de bus arriveerde en de hele meute weer huiswaarts keerde. Enkelen, besloten de dag, daar waar ie begon: in ons eigen verenigingslokaal d’r Eck.